09/04/2010 Interview Fileunder.com

Bron: http://www.fileunder.nl/archives/2010/04/jess.php#more

Als een wervelwind komt ze café De Bruine Pij in Breda binnenstormen. Op het moment dat ze haar hagelwit met zuurstokroze Skullcandy-koptelefoon in haar tas wil stoppen, gaat haar mobiele telefoon. Even weet ze niet zo goed of ze eerst zal opnemen of toch maar eerst die koptelefoon zal opbergen. Tegelijkertijd is ook een optie maar dat blijkt niet echt handig. Al snel schuift haar telefoon langzaam tussen haar schouder en hoofd vandaan en ze kan hem nog maar net op tijd opvangen alvorens hij op de grond valt. Dit is dus typisch Jess - het alias van de achtentwintig-jarige Janneke Steffens. Het getuigt dan ook van veel zelfkennis en gezonde zelfspot dat ze zichzelf in haar bio de Bridget Jones van de Nederlandse popmuziek noemt.

Vorig jaar verscheen het eerder in eigen beheer uitgebrachte album All Hands Filled With Joy op het Bladehammer-label. In vrijwel onveranderde vorm. Alleen het hoesje is veranderd ('het leek op een foto alsof ik schurft had') en de onlangs verschenen tweede groovy single "Rising Up" is eraan toegevoegd. Ze heeft namelijk naar eigen zeggen al meer dan genoeg tijd en energie besteed aan de totstandkoming van dat album. 'Zo, téring! Ik ben er echt lang mee bezig geweest. Wat bij mij gewoon een beetje het probleem was, was dat er een hoop dingen rondom heen gebeurt zijn. Uiteindelijk ben ik er drie jaar mee bezig geweest. Ik ben de opnames begonnen met een andere producer. Als ik die opnames terug hoor, hoe ik toen zong en piano speelde, was het een hele andere plaat geworden. Deze plaat is een stuk rustiger. Ik heb het ook veel rustiger ingezongen. We zijn heel dicht bij de basis gebleven. Die andere opnames liepen gewoon niet. Toen ben ik dus naar Wouter (Budé) gegaan en zijn we helemaal opnieuw begonnen. Ik vraag me af of het met die andere opnames nog wel goed was gekomen.' Ze kent Wouter via de rockacademie. 'Hij speelde in een heel leuk bandje, Sub, dat erg populair was op die school. Ik heb ook een paar keer in het voorprogramma van ze gestaan. Ik weet het niet meer precies, maar volgens mij ben ik uiteindelijk via Nienke (Nina June) bij hem terecht gekomen als producer.'

Ik krijg de indruk dat die groep van de rockacademie een hechte club is. 'Ja, voor zover ik weet was die lichting dat wel. Een hele open groep mensen met veel interesse voor wat de ander doet. Wouter speelde daar ook een grote rol in. Hij had altijd al zoiets van wij zijn de nieuwe lichting van de rockacademie en er is een hele grote basisgroep van muzikanten, producers en bestaande acts in Nederland. Dat is de muziekbusiness. Het is heel moeilijk om daar tussen te komen. Dat moeten we samen doen. Onze krachten bundelen.' Er vinden nog steeds veel muzikale kruisbestuivingen binnen die groep plaats? 'Ja heel veel. Iedereen speelt met elkaar en doet het met elkaar. [lacht] Nou ja zeg. Hoe zeg ik dat nu weer? Afijn, het is dus heel erg leuk allemaal. Het is gewoon een hele hechte vriendengroep.'

Hoe hecht die groep ook moge zijn, toch besloot de sympathieke blonde zangeres met de opleiding te stoppen. Ze was er veel te chaotisch en ongeduldig voor. De opleiding is echter wel van invloed geweest op haar songschrijven. 'Ik merk bij mezelf wel een soort persoonlijke groei. Als ik kijk naar wat ik nu schrijf en dat vergelijk met wat ik eerst deed, zie ik echt een groot verschil. Met name in de teksten. Ik merk bijvoorbeeld dat ik steeds meer uit mijn duim zuig. Dat het niet meer allemaal over familie, vrienden en mijn persoontje zelf gaat.' Ben je niet bang dat het dan nep wordt? 'Nee, zo zie ik dat niet. Het is meer Randy Newman-achtig. Die kan karakters neerzetten en daar een lied omheen schrijven. Niet dat ik mezelf meteen met hem ga vergelijken, maar ik wil daar wel van proeven, zeg maar. Eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, is het dat helemaal niet en is het gewoon allemaal hartstikke autobiografisch. Karakters gebruik ik dan meer als een uitvergroting van een stukje van mezelf. En het is een manier om het ook ergens anders op van toepassing te laten zijn dan mezelf. Het wordt af en toe gewoon te persoonlijk zelfs.' Zijn er dan ook nummers die zo persoonlijk zijn dat je ze liever niet meer speelt? Janneke schiet in de lach en antwoordt met een bevestigend 'ja'. Ik ben benieuwd welke nummers het zijn. Ze vindt het zichtbaar een lastige vraag: 'Poeh. Kijk nou, ik krijg er gewoon een rood hoofd van! Hmmm. Er zijn een aantal nummers die sowieso niemand te horen krijgt. Niet omdat ik ze slecht vind, maar meer omdat ik het er niet meer mee eens ben. Daarnaast merk ik dat ik het de laatste tijd moeilijk vind om het nummer "All Hands Filled With Joy" te spelen. Het is ook meer een luisterliedje waarbij het lastig is om de aandacht van het publiek vast te houden.' Maar dat is dus meer een technische reden dan een inhoudelijke. 'Nou het zit ook in de tekst hoor. Ik heb het ook heel lang geleden geschreven. Een jaar of tien geleden alweer. Dat gevoel wat ik toen had, heb ik nu niet meer. Snap je? Ik heb het ook met "Song For The Moon". Het is een beetje te naïef of zo.'

Dat klinkt alsof je je schaamt voor die naïviteit. 'Nou, ik weet dat ik een ontzettend naïeve muts ben. Ik begin de laatste tijd dan ook heel erg te neigen naar lekkere groovende muziek. Bij trage liedjes als "Song For The Moon" krijg ik gewoon een beetje jeuk.' Wellicht dat Janneke wat die groovende muziek betreft de smaak te pakken heeft gekregen door de voorprogramma's die ze bij Sabrina Starke deed. Sabrina, die op hetzelfde label zit, is vorig jaar flink doorgebroken. Janneke windt er geen doekjes om dat ze dat zelf ook ambieert: 'Ja natuurlijk. Ik vind gewoon dat het nu maar eens moet gebeuren. En ik vind dat je dat ook moet kunnen zeggen. Het is gewoon fair. Ook naar mijn band toe.' Niet geheel onbelangrijk binnen die band zijn de achtergrondzangeressen Irma en Chantal. Janneke houdt er alvast rekening mee dat die wel eens zouden kunnen vertrekken om voor een solocarrière te kiezen: 'Daar wordt gewoon open en bloot over gepraat. Dat moet ook. Ik heb voor iedereen in de band een vervanger klaar staan. Ik hou ook in de gaten of ze zich nog lekker voelen binnen de band. Dat ze niet te veel liever met een ander bandje of zo bezig zijn.' Zou je jezelf wat dat betreft een controlfreak noemen? 'Ik?!' Janneke denkt even na en vervolgt: 'Ja. Dat is wel grappig dat je dat zo zegt. Het is zelfs niet alleen daarmee hoor. Tja, in sommige dingen, zoals bijvoorbeeld in je privéleven, vind ik dat je wel een beetje los mag laten. Maar met zoiets als dit wil ik gewoon heel graag weten van iedereen wat hun plannen zijn. Dat ik ook meteen vervanging heb, mochten die plannen niet helemaal met de mijne overeenkomen. Daarvoor is het allemaal net iets te belangrijk voor me.'

14/11/2009 Recensie Kippenvel.net

Door: Ruud Heijjer

Singer-songwriter Jess zat op de Rockacademie in Tilburg, maar maakte die niet af. Ze besloot tijdens de nasleep van een ongeluk dat ze liever haar debuut op wilde nemen.

Samen met muzikanten die ze in Tilburg leerde kennen trok ze de studio in. Jess speelde piano en zong twaalf eigen nummers in een mix van rock, pop en jazz. Hoewel gitarist Bart Meuwese fel mag soleren, is Jess’ overtuigende zang het middelpunt in afgeronde nummers met een kop en een staart.

Bron: www.kippenvel.net

De volledige recensie wordt geplaatst in popmagazine Heaven. Het blad ligt vanaf 15 december in de winkel.

08/11/2009 Recensie Kindamuzik.net

Door: Niels Steeghs

Jezelf bombarderen tot de Bridget Jones van de popmuziek, dat schept verwachtingen (en een fraaie tagline). Janneke Steffens, alias Jess, zit kennelijk ook in de zoekende en vertwijfelde levensfase. Zoekend naar de ware liefde en dubbend over het omgooien van het roer om uiteindelijk de juiste richting te gaan bepalen. In elk geval bespreekpunten die menig vrouw in haar twintiger of vroege dertiger jaren bekend moeten voorkomen.

De blonde Bredase valt met All Hands Filled with Joy niet ver van de boom waar ook andere vrouwelijke vaderlandse appels als Stevie Ann en Marike Jager eerder al aan rijpten. Haar debuutalbum bevat vlotte, frivole nummers. Neem bijvoorbeeld het opgewekte en aanstekelijke 'Shut Up and Kiss Me'. Wees dan ook vooral niet verbaasd als dat nummer veelvuldig gaat opduiken op een radiozender als 3FM.

Steffens' zangstem is echt een krachtige en warme, in nummers waar soms ook donkerbruine bluesy elementen doorklinken. Het gaat van kennelijke euforie tot uitgekiende intimiteit. Ze klinkt daarmee bij vlagen ouder dan haar 26 levensjaren. Sowieso hoeft Jess het neerzetten van een geluid bepaald niet alleen te doen. De oud-studente van de Rockacademie in Tilburg - die zelf overigens de toetsen voor haar rekening neemt - wordt namelijk goed ondersteund door een zeskoppige band. Deze vier muzikanten en de koortjes die door de twee achtergrondzangeressen verzorgd worden, geven de plaat de nodige variatie mee.

De Rockacadamie maakte Jess uiteindelijk niet af. Ze levert met All Hands Filled with Joy echter wel een degelijke plaat af waarmee er onder de streep een ruime voldoende overblijft. En misschien is dat voor de Bridget Jones van de pop wel een minstens zo grote aanbeveling als dat o zo belangrijke afstudeerpapiertje.

03/11/2009 Recensie Musicfrom.nl

Door: Ilja Edwards (je kunt ook op deze link klikken)

Na een poging om een opleiding te volgen op de Rockacademie wilde Jess nog maar één ding: namelijk haar eigen album maken met de muzikanten die zij wilde en dat echt op haar eigen manier. Dat album is er nu in de vorm van 'All Hands Filled With Joy'. Het bevat een aantal heerlijke popsongs met een lekker blues-, soul- en jazzsausje. Er is duidelijk goed over de arrangementen nagedacht en de nummers luisteren lekker weg. Jess zingt onder andere over haar zoektocht in de liefde, of haar wens om de wereld te verbeteren of gewoon wijn.

Zo kan ze lekker rauw en bluesy klinken in 'Good Old Fashioned Love Song' en laat ze in 'Rising Up' een meer gevoelige kant horen met een beetje country-achtige invloeden. Gelukig staat het album niet alleen vol met poppy nummers met een duidelijke kop en staart. Met het dromerige 'Unfold' creëert Jess een mooi rustpunt op de cd. In 'Song For The Moon' tapt de Bredase weer uit een heel ander vaatje en wordt de nadruk meer op jazz en blues gelegd. Een song die ook prima op een album van Norah Jones of Sheryl Crow had kunnen staan. Eigenlijk jammer dat dit nummer maar zo'n kleine drie en halve minuut duurt. De afsluiting is dan weer dromerig en atmosferisch met het kleine (titel)liedje 'All Hands Filled With Joy'.

De kracht van deze cd is zonder meer de goede productie en de diversiteit van de songs. Maar toch klinkt het album als een mooi geheel. Dit komt door de rode draad tijdens de gehele langspeler: het prachtige heldere stemgeluid van de blondine. Opvallend is dat de songs ook erg volwassen klinken. Hiermee bewijst Jess dat ze niks onder doet voor de generatie Nederlandse singer/songwriters van vandaag de dag. 'Hands Filled With Joy'is een prima cd om op zondagochtend te luisteren met een kopje thee erbij. Nederland is duidelijk weer een singer/songwriter rijker, want Jess mag wat ons betreft vanaf nu in één adem genoemd worden met: Charlie Dée, Stevie Ann en Marike Jager.

03/11/2009 Recensie MuziekNu.nl

Door: MuziekNu.nl (je kunt ook klikken op de deze link)

Jess klinkt soms als Norah Jones, Room Eleven of als Sheryl Crow, en soms ook als alles tegelijk. Is dit erg? Helemaal niet zelfs! Jess’ muziek is een hele prettig klinkende combinatie van blues, soul en jazz. Op haar website lezen we dat ze zichzelf de Bridget Jones van de popmuziek noemt, met teksten die tot ieders verbeelding spreken, of het nu gaat over l’amour (lees: de eeuwige zoektocht), dromen en fantasieën, wijn of de (naïeve?) wens om de wereld kan verbeteren, afgaande op het titelnummer. Kunnen we ons wel in vinden. All Hands Filled With Joy is een zeer sterk debut album. Jess speelde in het voorprogramma van Sabrina Starke, werd door Candy Dulfer op het podium begeleid, ging op bezoek bij Rob Stenders op 3FM, won de Zomerterras concoursen Pop 2008 en stond al in de grote zaal van Paradiso. Een supertalent, van eigen bodem!

24/10/2009 Recensie in de Telegraaf

Door: Jean-Paul Heck (4 sterren!)

BOEIEND DEBUUT

Janneke Steffens uit Breda is handig op de piano en keyboard en heeft een dijk van een stem. Drie jaar werkte ze aan deze cd. ' All Hands Filled With Joy' laat een muzikante horen die precies weet wat ze wil. Soms is Jess, want dat is haar artiestennaam, uiterst geestig (Shut up and Kiss Me!), soms ook ontroerend (Piece of Heaven). Maar ze heeft dan ook wat in huis. Allereerst is daar die stem. Soms groot, maar vaak ook klein en breekbaar. Vingers en strot zijn bij Jess nauw verbonden. Haar toetsenwerk lijkt haast vervlochten met wat ze zingt. Het levert een debuut-cd vol jazzy popliedjes op die van start tot finish blijft boeien. Met 'All Hands Filled With Joy" zou deze Jess in de toekomst weleens gewoon kunnen aanschuiven bij generatiegenoten zoals Stevie Ann en Marike Jager.

02/01/2009 Interview met Breda Vandaag

Door: Diede Schots (je kunt ook op deze link klikken)

2008 zit er op. Hoe heeft de Bredanaar zijn jaar beleefd? Wat is hem bijgebleven? Waar heeft hij spijt van? BredaVandaag.nl vraagt het bekende en onbekende Bredanaars. Vandaag deel 10 van een serie, Janneke Steffens.

Naam:
Janneke Steffens (Jess)
leeftijd:
26
In het dagelijks leven:
"Ben ik fulltime zangers en schrijf ik al mijn liedjes, daar gaat wel het meeste tijd in zitten."

woont in welke wijk:
IJpelaar

Mooiste persoonlijke herinnering aan 2008:
"Dat is nog maar kort geleden. Afgelopen 19 december heb ik een benefietavond met bekende Bredanaars gehad. Daar heb ik samen met Joris Rasenberg, van Abel gezongen in de Mezz. De avond was speciaal voor Rahil Lamlih. Hij kookt voor dakloze mensen terwijl hij zelf maar weinig geld heeft. Al die blije en vrolijke gezichten die avond, dat was heel mooi. En natuurlijk om niet te vergeten. Mijn cd is uitgekomen afgelopen jaar. All hands filled with joy heet de cd."

(bredaas) nieuws dat me het meest geraakt heeft:
"Dat is niet echt nieuws. Afgelopen jaar heeft Breda Photo heel veel indruk op mij gemaakt. Vooral in privésfeer heb ik veel positieve reacties gehoord over het evenement. Ook heb ik vernomen dat ze plannen hebben om te groeien en dat vind ik mooi. Ik heb zelf een avond gezongen in de grote kerk voor Breda Photo."

Dit had ik anders aan moeten pakken:
"Nou ik weet wel dat ik komend jaar op een andere manier met de liefde om wil gaan. Ik wil me gaan concentreren op de muziek. Ik wil het rustiger aan gaan doen in de liefde, zelfs even een jaartje helemaal niets."

In 2009 ga ik:
"Keihard voor de muziek werken. Er staan mooie dingen te wachten voor komend jaar. Ik ga helemaal leven voor de muziek."

Als ik een dag burgemeester van Breda was, dan zou ik…:
"Voor zo’n dag als oudjaar zou ik grootste plannen maken voor de burgers. Overal erwtensoep op straat en heel veel kaarsen. Zodat alle mensen bij elkaar komen en samen oud & nieuw kunnen vieren."

Interview met BN de Stem

DE GROTE FANTASIE VAN JESS (door: Willem Jongeneelen)

Jess won dit jaar met glans de Zomerterras Concoursen én de voorronde van Breda Barst, en ze staat op dezelfde dag dat ze ’s middags op het echte Breda Barst mag aantreden in de halve finale van de Grote Prijs van Nederland.

De singer-songwriter die 26-jaar geleden als Janneke Steffens (neem de eerste en laatste letter van voor- en achternaam en je krijgt…) in Breda werd geboren is muzikaal wat laat in zichzelf gaan geloven. Maar nu gaat het ook hard! Op haar 24ste ging ze haar geluk op de Rockacademie in Tilburg proberen, maar die maakt ze niet af. “Het was prima voor mijn theorie en zeker goed voor mijn connecties, maar vanaf nu ga ik het op eigen benen proberen.” De zangeres/toetseniste haalde er stiekem én slim nog wel haar bandje met sterke muzikanten vandaan en nam er het binnenkort te verschijnen debuutalbum All Hands Filled With Joy mee op.

Haar goede vriend Gino Vanelli (ja, dezelfde als die vroeger bij haar ma boven het bed hing) veranderde hoogstpersoonlijk de titel van de song in Both Hands Filled With Joy en herschreef als cadeautje voor Janneke de tekst waardoor die iets persoonlijker wordt. “Hij maakte er nog meer míjn levensverhaal van met als bijkomend doel ook nog even de wereld verbeteren. Erg sympathiek en waardevol, zijn versie. Alleen heb ik voorlopig geen geld om die nieuwe versie met zijn tekst op te nemen. Maar wie weet wat er gebeurt als de eerste oplage zomaar snel uitverkoopt?”, aldus de goedlachse blondine.

Jess bezit een heel helder stemgeluid dat bijzonder puur en gepassioneerd overkomt. Type natuurtalent, afdeling warm, jazzy en soulvol. Ergens tussen die van Room Eleven en Rufus Wainwright in. Ook haar teksten (denk vooral aan de eeuwige zoektocht naar liefde) spreken tot ieders verbeelding. “De voornamelijk autobiografische songs op het album heb ik redelijk vlot geschreven. Maar dat gaat niet altijd zo vlot. Bij mij gaat alles in periodes. Bij vlagen werk ik erg gedisciplineerd, soms herken ik in mezelf weer de onzekere puber die ik was. Dan ben ik plots helemaal uitgekeken op mezelf. Hoe interessant ben ik eigenlijk? Dan probeer ik soms in andere personages te kruipen, zoals ook Randy Newman dat doet. Ik heb namelijk ook héél veel fantasie! Soms vind ik mijn teksten gewoon te confronterend. Als ik ze dan een tijdje laat rusten, worden ze uiteindelijk beter.”

Het gaat Jess momenteel dus behoorlijk voor de wind, ook al moest ze onlangs een mooi optreden in Paradiso afzeggen vanwege een gebroken rib. “Het is bijna te dom voor woorden. Ik liep de breuk op bij het afkrabben van stucwerk. Ik had al eens eerder een rib gebroken, toen ik dronken een iets te zwaar persoon wilde optillen. Spontane breuken. Nee, niet echt een stoer verhaal. Verzin voor de krant maar dat het gebeurd is bij een bankoverval of zo!”

13/04/2008 Recensie optreden Jess tijdens voorronde Breda Barst

Door: Christiaan Stadhouders

Het is weer begonnen, de race naar een van de felbegeerde plekken op het mooiste festival dat onze regio rijk is. Van jazzy popmuziek via het betere levenslied naar beenharde metalcore, variatie genoeg tijdens deze eerste voorronde , en dan te bedenken dat dit pas de eerste lading betreft. Het zijn van die middagen dat je blij bent dat je niet in de jury zit.

Jess

Plus: Deze opzet verplicht me om de goede en de slechte aspecten van een act tegen elkaar weg te strepen, dat is geen moeilijke klus als het gebodene op het podium de kwaliteiten bezit waar deze formatie rond frontvrouw Janneke Steffens de bezoeker mee om de oren slaat. Wat we zagen was een zangeres van formaat die met de hulp van een uitstekende band en twee prima achtergrond zangeressen het publiek vanaf de eerste seconde bij de les hield. Schijnbaar moeiteloos de ene na de andere zelfgeschreven hit de zaal inslingerend zette deze dame alle aanwezigen als vanzelfsprekend naar haar hand.
Het kostte mij in ieder geval geen enkele moeite om me met deze klanken in het hoofd in gedachte te verplaatsen naar een mooie nazomerdag in ons stadspark. “What you need, is a good old fashion love affair with me” zong ze ergens, ook al komt het met bakken uit de hemel in september en staat er windkracht acht het lijkt me heel sterk dat iemand het koud zal hebben.

Min: Waarom sta ik hier in de voorronde te kijken naar een band die eigenlijk directe plaatsing verdiend op een festival als Breda Barst. Een groep uit de eigen regio met zoveel talent verdiend een plek op het affiche.

Oordeel: De beste band van deze middag, tot op de festivalweide..

Uiteindelijke Oordeel Jury

De vier bands die na lang beraad van de jury, 20 of 21 september op Breda Barst zijn te zien, zijn: The Exploding Shetland Ponies, Jess, The Death Letters en Lawaii. Met deze bands heeft de jury een uitstekende keus gemaakt.

Voor de recensies van de andere bands, ga naar de website van 3voor12

Interview met Bredase Bode

Vandaag in de Bredase Bode opnieuw een aflevering van de rubriek ‘In ‘t Bredase’. In deze kolommen lichten mensen die zich binnen de lokale samenleving (Breda, Prinsenbeek, Teteringen, Ulvenhout) verdienstelijk maken en/of hierin een opvallende positie innemen een persoonlijk tipje van de sluier op.

Dat gebeurt deze keer door de Bredase zangeres Janneke Steffens, onder haar artiestennaam bekend als Jess. Volgende maand staat ze met haar band op het podium van Breda Barst. In een kort vraaggesprek vertelt ze vandaag over mysterieuze momenten achter de piano, haar bewondering voor Gino Vanelli en lekker vertoeven in een ieniemienie hutje in Peru.

Door Addo Sprangers

Uw naam, leeftijd en burgerlijke staat.

Janneke Steffens (Jess), 26 jaar, samenwonend.

Wat wilde u vroeger worden?

Ik wilde vroeg onder andere kinderarts, astronaut en muzikant worden. Voor het laatste bleek ik talent te hebben (kinderarts ben ik veel te soft voor, en een astronaut dient iets te weten van natuurkunde. Was niet mijn sterkste kant, haha).

Hoe is uw interesse voor (het maken van) muziek ontstaan?

Toen ik een jaar of vier was, heeft er een tijdje een akoestische piano bij mijn ouders thuis gelogeerd. Ik weet nog heel goed dat ik zeer gefascineerd was door de klanken, ik vond het heel spannend om achter de piano te kruipen en te voelen aan de toetsen. Een jaartje later ontdekte ik bandjes van mijn ouders met Sting, Randy Newman en Paolo Conte. Helemaal grijs gedraaid, heb ze nog steeds. Ik verstond niet wat er gezongen werd, zong alles fonetisch mee, maar altijd kippenvel en geluk als ik ernaar luisterde.

Noem de sterke kanten van Breda en haar inwoners. Wat ervaart u als minpunten?

Wat ik heel fijn vind aan Breda is de uitstraling van de stad, het is gewoon mooi, fijn en gezellig om rond te lopen in de parel van het zuiden. Een minpunt voor mij was dat ik behoefte had aan groter en meer, dus ben (via een omweg genaamd Tilburg) naar Rotterdam vertrokken. Maar echt een minpunt aan Breda? Zou het niet weten, zeker nu met die fantastische haven, heerlijk toch?!

Een boerderij ergens op het platteland of een luxe villa in Monaco?

Hahahaa, allebei, hahaa. Ik zeg: een ieniemienie hutje in Peru en een vet appartement in New York of Londen (niet te groot hoor, als er maar een plee inzit en een studio)

Omschrijf uw begrip van geluk.

Voor mij is geluk: tijdens een optreden zoveel energie terugkrijgen van het publiek dat ik er zelf kippenvel van krijg. Of in een mysterieus moment zomaar achter de piano kruipen en opeens je allermooiste lied ooit schrijven.

En buiten de muziek: als ik ‘s ochtends weer eens chagrijnig wakker wordt, en mijn vriend zegt stralend:’Goedemorgen bloempje!’, nou, dan kun je mij opvegen, da’s toch heerlijk dat iemand je neemt zoals je bent?! Hoera!

Wat staat er in uw boekenkast en wat vinden wij in uw cd-rek?

In mijn boekenkast staan een aantal boeken die ik standaard één keer per jaar lees, dat zijn: ‘Ontdekking van de Hemel’ (Harry Mulisch), ‘The Diary of Bridget Jones’ (Helen Fielding), ‘High Fidelity’ (Nick Hornby) en ‘Everything Is Illuminated’ (Jonathan Safran Foer).

In de cd-kast: John Mayer, Sting, Paolo Conte, Randy Newman, MJ Cole, Rufus Wainwright, ga nog maar een uur door, teveel helden in de kast om op te noemen!

Wat is uw favoriete vakantiebestemming en waarom?

Favoriete vakantiebestemming moet nog bepaald worden, hahaa! Ik ben een paar maanden geleden een weekje naar Londen geweest, en daarvoor was het al héééél lang geleden dat ik weg ben geweest. Investeren in de toekomst, hè? Geld sparen voor cd opnemen of nieuwe instrumenten. En nu heb ik het (gelukkig) heel druk met (radio)optredens. Niet erg, strand bij Hoek van Holland is ook zeer ontspannend!

Welke beroemde persoon zou u wel eens willen ontmoeten en waarom?

Aaah, moeilijk. In mijn fantasie heb ik namelijk al vier keer bij Oprah Winfrey op de bank gezeten voor een diepte-interview, heb ik het podium gedeeld met Sting en ben ik op de koffie geweest bij Randy Newman. Zou het in het echt ook zo leuk zijn?

Een jaar geleden ontmoette ik Gino Vanelli met wie een leuke vriendschap is ontstaan en wat me opvalt is dat je heel even drie keer moet slikken (toch spannend, zo’n man die vroeger op een poster boven het bed van mijn moeder hing), en daarna valt alle bekendheid van hem af en is het een verschrikkelijk integere, leuke, wijze man van wie ik veel heb geleerd. En is het dus eigenlijk geen beroemdheid meer, maar een collega-songwriter/artiest. Maar wel met een stukkie meer ervaring, hahaa!